استاندارد اروپایی EN 344:1997، "کفش ایمنی، حفاظتی و شغلی برای استفاده حرفه ای" توسط کمیته فنی CEN/TC 61 ("محافظ پا و ساق پا") با دبیرخانه ای که توسط BSI برگزار می شود، ایجاد شده است. این استاندارد الزاماتی را برای طراحی، ساختار، و عملکرد کفش های ایمنی و محافظ، پوشش اجزایی مانند کفش کامل، رویه، آستر، زبانه، کفی و زیره مشخص می کند. روشهای آزمایشی تجویز شده در استاندارد مشابه روشهایی است که در سایر استانداردهای قابل مقایسه وجود دارد و اصول زیربنایی عموماً برای اکثر کفشهای ایمنی ضد الکتریسیته ساکن قابل اجرا هستند. شاخص های کلیدی عملکرد عبارتند از:
مقاومت در برابر ضربه کلاهک پا
آزمایش ضربه با استفاده از ضربه گیر فولادی با وزن مشخص انجام می شود. ارتفاع فاصله زیر کلاهک در هنگام برخورد باید بالاتر از یک مقدار حداقل مشخص باقی بماند و کلاهک پنجه نباید هیچ گونه ترکی را نشان دهد که از مواد در امتداد محور آزمایش نفوذ کند. لازم به ذکر است که استانداردها در کشورهای مختلف در مورد وزن و مشخصات ضربه گیر، ارتفاع سقوط و ساخت دستگاه تست متفاوت است. این تفاوت ها باید در طول آزمایش واقعی در نظر گرفته شوند.
مقاومت در برابر سوراخ شدن
دستگاه تست مجهز به صفحه فشار و صفحه فشار مجهز به میخ تست است. ناخن آزمایش یک سر با نوک کوتاه است. سختی سر ناخن باید بیشتر از 60HRC باشد. نمونه زیره کفش را به گونه ای روی شاسی دستگاه تست قرار دهید که میخ تست بتواند از زیره آن سوراخ کند. میخ آزمایشی کف را با سرعت 3 ± 10 میلی متر در دقیقه سوراخ می کند تا زمانی که به آن نفوذ کند.
حداکثر نیروی مورد نیاز را تا زمان نفوذ ثبت کنید. 4 نقطه از هر کفی را برای تست انتخاب کنید (حداقل 1 نقطه آن در پاشنه پا است). فاصله بین هر نقطه کمتر از 30 میلی متر و فاصله از لبه کفی بیشتر از 10 میلی متر است. یک پایین با بلوک های ضد لغزش وجود دارد که باید بین بلوک ها سوراخ شود. دو نقطه از چهار نقطه باید در فاصله 10-15 میلی متری از خط لبه ای که موجدار پایه قرار دارد آزمایش شود. اگر رطوبت روی نتایج تأثیر بگذارد، کف پاها باید قبل از آزمایش در آب دیونیزه شده در دمای 2±20 درجه به مدت 1±16 ساعت غوطه ور شوند.
خواص الکتریکی
پس از تهویه کفش در هر دو محیط خشک و مرطوب، کفش با توپ های فولادی تمیز پر می شود و روی یک مجموعه پروب فلزی قرار می گیرد. با استفاده از تجهیزات تست مقاومت مشخص شده، مقاومت الکتریکی بین دو پروب جلو و پروب سوم اندازه گیری می شود. به طور کلی، کفش های رسانا به مقاومتی بیش از 100 کیلو اهم نیاز ندارند، در حالی که کفش های آنتی استاتیک به مقاومتی بین 100 کیلو اهم تا 100 مگا اهم نیاز دارند.